ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ಌ♥ڿڰۣ«ಌಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΠΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΠΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Αν ανασάνεις έρωτα

 Αν ανασάνεις έρωτα στα χείλη μου επάνω
Καυτό φιλί σου να γευτώ
Κ ύστερα ας πεθάνω

Φιλί στα χείλη στο λαιμό στο στήθος σου ταξίδι
Στην αγκαλιά σου στο κορμί
Ώσπου να 'ρθει το δείλι

Στο πρώτο αστέρι ουρανέ τα δυο σου χείλη θα 'ναι
Μοιάζουν φεγγάρι φωτεινό
στην ηδονή μιλάνε

Θ 'ανοίξουν σαν τριαντάφυλλο στης νύχτας μαύρο φόντο
Τα δυο μου χείλη να δεχτούν
φιλί τους πόντο, πόντο

 Αν στη ματιά σου έρωτα κρεμάσεις την αγάπη
Θα μου βαπτίσεις στη χαρά
Το διαμαντένιο δάκρυ

 Γερμένο πίσω το κορμί ποτάμια τα μαλλιά σου. Μοιάζουν με ήλιο το πρωί

εκεί στην αγκαλιά σου


Κι η σάρκα σου στα κύματα του λίβα της φωτιάς μου. Καλπάζει άτι ολόλευκο
Στους δρόμους της καρδιάς μου

Ανθίσανε του έρωτα τα ρόδα στη θωριά σου.
Ευωδιάσανε έρωτα τα χείλη στο νοτιά σου.

Χάνομαι μέσα τους κι εγώ εκεί στ' απόκρυφα σου
Της Αφροδίτης δούλος σου φλόγα μες τη φωτιά σου
Στης λόγχης τ άγριο χτύπημα σκίρτησε το φεγγάρι
Γέμισε αστέρια ο ουρανός στου έρωτα το χάδι

Γλυκιά πληγή αστέρι μου ψυχή μου στην ψυχή σου. Το χέρι σου στο χέρι μου εικόνες παραδείσου

Κι όταν κοπάσει ο άνεμος και η σάρκα μας μερέψει
 Αντάμα στα γυμνά κορμιά η μέρα θε να φέξει


 



ΤΑΞΙΔΙ




Ήταν ανάγκη της ψυχής
και των ματιών μου θέλω.
Στα δυο σου μάτια να χαθώ
να νοιώσω ευδαιμονία
Απ’ του λαιμού σου τα άρωμα
να ζαλιστώ να φύγω
και των χειλιών σου τη δροσιά
να νιώσω τη λαγνεία
μα ήτανε δύσκολο πολύ
να είμαι κοντά σου
απόψε
Φωνή ανέμου ψίθυρος
μικρής ψιχάλας δάκρυ
Συννεφιασμένα μάτια μου
ο ήλιος σας εχάθει
και μες την πίκρα
έχασα τον κόσμο από τη νύστα
κι ευθύς ταξίδι έκανα
στου ονείρου σου την άκρη
να σ ανταμώσει η αύρα μου
να σε γευτεί το σώμα
Ψυχή μου ονείρου σκίρτημα
Σε βλέπω εδώ κοντά μου
Μέσα στη νύχτα ξύπνησα
Στ αλήθεια ήσουν κοντά μου

ΜΕΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ

Στου λογισμού και της καρδιάς
τα απέραντο ταξίδι
Σε αισθάνομαι να προσπαθείς
στη λήθη να με ρίξεις

Θαρρώ φοβάσαι να με δεις
μην τύχει και ξυπνήσει
Έρωτα λάγνο σκίρτημα
και μέσα δεν αντέξεις

Να πολεμά το είναι σου
με κόντρα την καρδιά σου
Να κρύψει την αγάπη σου
να πνίξει την μιλιά σου

Κάν την απέραντη σιωπή
δικό σου φίλο αν θες
Πάρε το δρόμο που οδηγεί
μακριά απ την καρδιά σου

Μα κι αν λυγίσεις μην σκεφτείς
το ίδιο έχω κάνει
Για μένα ήτανε αρκετό
να νοιώθω πως υπάρχεις
Μες το μυαλό μου ανάμνηση ,
ελπίδα για να ζω